Tło historyczne mały|lewo|210x210px|Szyling z Massachusetts z tzw. okresu New England Coinage (1652) Do 1652 roku w brytyjskich koloniach w Ameryce Północnej funkcjonował handel oparty na barterze. Monety w obiegu były bardzo rzadko spotykane. W 1652 roku sąd w Massachusetts, w celu ustabilizowania rynku lokalnego, wyraził zgodę na rozpoczęcie wybijania monet. W ten sposób rozpoczęto emisję pierwszych srebrnych monet bitych przez kolonistów. Emisje te nazywa się współcześnie NE coinage lub New England Coinage. W brytyjskich koloniach w Ameryce Północnej w codziennym obiegu znajdowały się monety holenderskie, brytyjskie oraz hiszpańskie. W latach 90. XVII wieku pojawiło się określenie „dolar”. Używano go na określanie hiszpańskich monet o wartości ośmiu reali lub holenderskich daalderów. Z czasem to hiszpańskie srebrne monety stały się głównym środkiem płatniczym w koloniach. Pod koniec XVII wieku kolonie zaczęły emisję pierwszych pieniędzy papierowych, których wartość uzależniona była od kursu srebrnej monety hiszpańskiej. mały|lewo|210x210px|Dwudolarowy banknot z 1777 roku drukowany na zlecenie Kongresu Kontynentalnego W 1766 roku prowincja Maryland wprowadziła pieniądz papierowy z nominałami podanymi w dolarach. Z czasem inne prowincje zaczęły drukować środki płatnicze z nominałami wyrażonymi w dolarach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dolar Flowing Hair · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.