Uważa się je jednak za bardzo dobrze wykonane, jak na ówczesne możliwości.
Punce liter użytych do wybijania napisów na monecie wykonał Frederic Geiger, który został zatrudniony przez Rittenhouse’a w celu poprawy krojów liter używanych w mennicy. Geiger pracował wcześniej w drukarniach, gdzie zajmował się przygotowywaniem krojów czcionek na potrzeby gazet i książek.
Emisja i obieg monety 18 lipca 1794 roku Bank Maryland wniósł pierwszy depozyt srebra (monety francuskie) do rezerw U.S. Mint na potrzeby rozpoczęcia bicia monet jednodolarowych. Główny probierca mennicy Albion Cox uznał za „dziwny” wymóg Kongresu, aby do wybicia srebrnego dolara używać kruszcu próby 892,4. Twierdził, że próba 900 będzie znaczniej łatwiejsza do osiągnięcia i wygodniejsza w codziennej pracy mennicy. Takie działanie byłoby złamaniem prawa, ale Cox postanowił przekonać do swojego pomysłu dyrektora mennicy. Użył do tego argumentu, że monety wybite ze srebra niższej próby będą czernieć, a te, wybijane ze srebra próby 900 już nie. Prośba ta została zaakceptowana przez Rittenhouse’a. Było to działanie na szkodę ludzi, którzy, aby otrzymać srebrne dolary, zmuszeni byli wnosić większy depozyt srebra niż przewidywało prawo.