Johann Bernhard Farwick (ur. 13 kwietnia 1772 w Münster, zm. 28 lutego 1830 tamże) – niemiecki prawnik i nauczyciel, wykładowca na Uniwersytecie w Münster, w zreorganizowanym gimnazjum Königlich-Katholisches Gymnasium oraz w seminarium duchownym w Braniewie.

Życiorys lewo|mały|240x240px|Gimnazjum w Braniewie (po lewej) oraz seminarium (po prawej) w czasach dr. Farwicka (ryc. z 1841) Urodził się 13 kwietnia 1772 roku w Nienberge, dzielnicy Münster. Był synem Jobsta Wilhelma Farwicka z jego drugiego małżeństwa z Anną Angelą Reckfort. Z pięciorga dzieci z tego związku tylko on jeden dożył wieku dorosłego. Nie miał jednak prawa do dziedziczenia sporego majątku po ojcu, jakie posiadało potomstwo z pierwszego małżeństwa.

Bernhard studiował na uniwersytetach w Münster, Würzburgu oraz Gießen, gdzie zdobył stopień doktora nauk prawnych. W 1802 był prywatnym nauczycielem. W latach 1806–1810 pracował jako privatdocent na Uniwersytecie w Münster. W głównym polu jego zainteresowania była matematyka, lecz wykładał także filozofię i „Tugendlehre” (nauka o cnotach). W tamtym czasie Münster znajdował się pod władzą Napoleona i głównie z tego powodu Farwick przyjął w październiku 1810 stanowisko starszego nauczyciela (Oberlehrer) w gimnazjum w odległym Braniewie w Prusach Wschodnich.