Jego krótki opis gatunku ukazał się w 1823 roku w katalogu Königliches Museum w Berlinie – „Verzeichniss der Doubletten des zoologischen Museums der Königl.”; jako miejsce typowe autor wskazał Brazylię, co przy okazji wspomnianej zmiany nazwy gatunku uściślono do stanu Bahia.
Obecnie indygówka niebieska zaliczana jest do rodzaju Cyanoloxia. Wyróżnia się pięć podgatunków: C. b. caucae (Chapman, 1912) C. b. minor (Cabanis, 1861) C. b. brissonii (Lichtenstein, 1823) C. b. sterea (Oberholser, 1901) C. b. argentina (Sharpe, 1888)
Etymologia Cyanoloxia: kuanos – ciemnoniebieski; rodzaj Loxia Linnaeus, 1758. brissonii: od nazwiska Mathurina Jacques’a Brissona – francuskiego zoologa.
Morfologia Nieduży ptak ze średniej wielkości, grubym, silnym i krótkim dziobem w kolorze czarniawo-szarym z wyraźnie bledszą częścią przydziobową dolnej szczęki. Tęczówki ciemnobrązowe. Nogi czarniawe. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec o niebieskim, dosyć jednolitym upierzeniu, nieco jaśniejszym na czole i policzkach. Okolice oczu, nasady dzioba, podbródka i gardła czarniawe. Górne części ciała ciemnoniebieskie. Lotki czarniawe. Klatka piersiowa i brzuch ciemnoniebieskie, a dolna część boków szaroniebieska. Samice są jaśniejsze, brązowe o ciepłym odcieniu na górnej części ciała i pomarańczowobrązowym na dolnej części.