przemysłowych, utrzymywania łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami za granicą, wykorzystywania zagranicznych doświadczeń, a zwłaszcza doświadczeń ZSRR oraz krajów demokracji ludowej, współudział w pracach normalizacyjnych, prowadzenie innych prac zleconych przez Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w zakresie działalności instytutu.

Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był za nią odpowiedzialny. Dyrektor zarządzał Instytutem przy pomocy dwóch zastępców. Dyrektora i zastępców powoływał Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

Przy Instytucie działała Rada Naukowa. Rada Naukowa składała się z przewodniczącego oraz co najmniej 6 członków.

Instytut z 1980 r. Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1976 r. w sprawie utraty mocy obowiązującej niektórych aktów prawnych ogłoszonych w Monitorze Polskim zniesiono nazwę InstytutuUchwała nr 211 Rady Ministrów z dnia 14 października 1976 r. w sprawie utraty mocy obowiązującej niektórych aktów prawnych ogłoszonych w Monitorze Polskim. M. P. 1976 nr 40, poz. 179., którą zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z 1980 r.