Wyższe kondygnacje, na których znajdowały się jednoprzestrzenne powierzchnie handlowe, były skomunikowane za pomocą trzech klatek schodowych i wind znajdujących się przy ścianie dzielącej budynek od sąsiedniej posesji. Skrzydła budynku łączył zaokrąglony narożnik zakończony niską wieżą z kopulastym hełmem pokryty blachą miedzianą (pokrycia miedzią wykonała firma Berharda Strenberga) i zakończoną latarnią z iglicą. Pięciokondygnacyjny budynek pokryty był dachem dwuspadowym kalenicowym ze świetlikami.

Fasada budynku utrzymana była secesyjno-neobarokowym stylu. Słupy między witrynami pokryte były licowanym labradorytem. Na gzymsie oddzielającym parter od I piętra umieszczono trzykondygnacyjne granitowe pilastry wielkiego porządku połączone ze sobą łukowym belkowaniem. Nad nimi znajdował się gzyms takiej samej formie. Wewnątrz umieszczono trójdzielne okna (o giętych szybach w narożniku). Piąta kondygnacja była nieco cofnięta względem linii fasady co tworzyło rodzaj attyki. W niej znajdował się szereg małych okien łukowych a w części narożnikowej na tym samym poziomie w bogato dekorowanych płaskorzeźbach umieszczono trzy owalne okna.