Ponadto w pobliżu Kowla w okolicznych miastach i wsiach przebywały: specjalny batalion moździerzy kpt. Józefa Cebuli kompania czołgów 2 batalionu czołgów lekkich kpt. Konstantego Hajdenki część 5 baplot. typ A większość 101 dywizjonu artylerii plot. mjr Michała Chroł-Frołowicza 1107 pluton artylerii plot.
Z części tych oddziałów i pododdziałów utworzył płk dypl. Leon Koc trzy zgrupowania: odcinek południowy ppłk. dypl. Franciszka Pokornego, odcinek północny ppłk dypl. Stefana Górnisiewicza, odwód dowódcy grupy.
Łącznie Grupa/brygada „Kowel” liczyła ok. 5000 żołnierzy częściowo bez broni, zadaniem była obrona Kowla, Ratna i mostu na Prypeci pod Kraską. Od 14 do 17 września z będących w Kowlu i okolicach oddziałów głównie zapasowych, formowano bataliony piechoty, wyposażając ich w broń amunicję, sprzęt ze składnicy uzbrojenia nr 2 w Czerkasach. Pozostała część oddziałów odeszła w kierunku południowym i weszła w skład Grupy „Włodzimierz” i Grupy „Dubno”. Codziennie lotnictwo niemieckie bombardowało miasto, a szczególnie dworze kolejowy i tory. 17 września dołączyła do Grupy „Kowel”, większość rozwiązanej Grupy „Szack”. Na rozkaz dowódcy OK nr I gen. bryg. Mieczysława Ryś-Trojanowskiego, po uzyskaniu informacji o agresji sowieckiej wydał on rozkaz o częściowej demobilizacji i oddalił się z Kowla.