thumb|Produkcja podpłomyków podczas Festiwalu Słowian i Wikingów w Wolinie thumb|Wypiek podpłomyków
Podpłomyk – najstarsza forma chleba, rodzaj prymitywnego pieczywa w postaci małego placka przygotowanego z mąki i wody bez użycia drożdży oraz pieczonego na żarze.
Nazwa Nazwa podpłomyk pochodzi od wyrażenia przyimkowego pod płomykiem, wskazującego na sposób pieczenia. Pierwsze zapisy nazwy jakie zachowały się w źródłach pochodzą z tekstów w języku łacińskim z XV wieku: Ecce ad caput suum subcinericius panis, pothplomyk, et vas aque oraz Iussit (sc. Abraham) Saray, vxori sue, ut faceret panes subcinericios pothplomiky (1453). Podpłomyki występują także w Biblii królowej Zofii, najstarszym zachowanym polskim tłumaczeniu Starego Testamentu, gdzie w Księdze Rodzaju zapisano: Wesmy trzi myarky møky a zamyesszy, a vczyn potplomik chleba, czyli „Weźmi trzy miarki mąki a zamiesi, a uczyń podpłomyk chleba”.
Odnotowane są także dwie inne nazwy: wychopień, wychopieniek.