Stanisław Kaszyński, ps. „Stanisław Christian” (ur. 23 stycznia 1927 w Warcie, zm. 12 listopada 1988 w Łodzi) – teatrolog, historyk teatru, krytyk, tłumacz dramatów i poeta, doktor habilitowany.

Życiorys W latach 1948–1952 studiował polonistykę w na Uniwersytecie Łódzkim, w międzyczasie studiując przez 2 lata germanistykę. Od 1950 był zastępcą asystenta w Katedrze Historii Literatury Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego. W 1957 został adiunktem – początkowo w macierzystej katedrze, a w 1958 w Katedrze Teorii Literatury UŁ. W latach 1957–1960 prowadził lektorat języka polskiego na Uniwersytecie w Belgradzie. W 1959 obronił doktorat na podstawie rozprawy Dzieje sceny kaliskiej 1800–1914, pod opieką naukową Stefani Skwarczyńskiej. Habilitował się w 1966 w oparciu o pracę Teatr łódzki w latach 1945–1962. Od 1969 pracował na stanowisku docenta, w 1974 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1975 – zwyczajnego. Był prodziekanem Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego (1974/1975) oraz dyrektorem Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Filmu (1978–1981). W latach 1972–1985 związany był etatowo z Uniwersytetem Gdańskim, prowadząc wykłady i seminarium magisterskie.