i materiałów do prac dokumentacyjnych oraz współpraca z przemysłem w zakresie ich produkcji, przygotowanie kadr do prac dokumentacyjnych, łączność i współpraca z odpowiednimi instytucjami zagranicznymi.
Zadanie Instytutu z 1952 r. Na podstawie zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z 1952 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Instytutowi Dokumentacji Naukowo-Technicznej nadano statut oraz zmieniono nazwę zamiast „Główny Instytut” przyjęto „Centralny Instytut”Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 9 stycznia 1952 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Instytutowi Dokumentacji Naukowo-Technicznej. .
Zadaniem Instytutu było prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie metodologii dokumentacji naukowo-technicznej oraz gromadzenie, rejestrowanie, porządkowanie i rozpowszechnianie dokumentacji naukowo-technicznej w celu przyśpieszenia postępu technicznego drogą informowania polskiego przemysłu i polskiej nauki o osiągnięciach w skali światowej we wszystkich dziedzinach techniki i zagadnień gospodarczych z techniką związanych.
Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był za nią odpowiedzialny.
Przy instytucie działała Rada Naukowa.