W pierwszej fazie turnieju drużyny z danej ligi rozgrywały ze sobą mecze w systemie „każdy z każdym” (z wyjątkiem przypadków, gdy w lidze mogło być sześć lub siedem zespołów – wówczas dzielone są one na grupy). Za zwycięstwo w meczu drużyna otrzymywała 3 punkty, za remis 2 punkty, a za porażkę 1 punkt. W przypadku równej liczby punktów turniejowych o kolejności w tabeli ligi miały decydować kolejno: lepszy bilans punktów meczowych, większa liczba zdobytych punktów meczowych, wyższa lokata w poprzednim turnieju. W drugiej fazie każdego turnieju rozgrywane były mecze decydujące o końcowej klasyfikacji: pierwsza drużyna z poprzedniej fazy grała z drugą o pierwsze miejsce, trzecia z czwartą o trzecie miejsce itd. Drużyny, które zajęły ostatnie miejsce w danym turnieju w danej lidze spadały poziom niżej, natomiast drużyny z pierwszego miejsca awansowały poziom wyżej (jednak dwie drużyny tego samego klubu nie mogły grać na tym samym poziomie). Spadki i awanse następowały po każdym turnieju. W przypadku nieprzystąpienia zespołu do turnieju, miał on być automatycznie degradowany o poziom niżej oraz karany odjęciem sześciu punktów turniejowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mistrzostwa Polski w rugby 7 kobiet (2022/2023) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.