Bastion św. Elżbiety (niem. Elisabethtor) – dawny element fortyfikacji Gdańska w postaci bastionu, do czasów obecnych przetrwały jego relikty.
Charakterystyka Element zachodniego frontu fortyfikacji Gdańska, który osłaniał Stare Miasto od strony wzgórz Grodziska. W latach 1554–1557 wzniesiono w tym miejscu poprzedzony fosą Rondel św. Elżbiety, biorący swoją nazwę od pobliskiego kościoła św. ElżbietyBukal s. 28.. W 1563 r. obiekt powiększono o Bramę Raduńską – przepust Kanału Raduni przez fosęBukal s. 113.. Od 1574 rondel św. Elżbiety był połączony kurtyną z Bramą WyżynnąBukal s. 30.. Obiekt był zbudowany w tak zwanym stylu starowłoskim. W latach 1636–1639 nastąpiła jego znaczna przebudowa. Od tego momentu nabrał on kształtów zbliżonych do pozostałych bastionów Gdańska (tzw. bastionów staroholenderskich), to znaczy składających się przede wszystkim z nasypów ziemnychBukal s. 40..