Minuskuł 49 (wedle numeracji Gregory–Aland) ε 155 (Soden) – rękopis Nowego Testamentu z XII wieku pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim, zawiera pozabiblijne dodatki. Przechowywany jest w Oksfordzie. Był wykorzystywany w dawnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera pełny tekst czterech Ewangelii, na 223 pergaminowych kartach (14,5 na 11 cm). Na końcu rękopisu znajduje się tekst dzieła Kasjodora Historia ecclesiastica tripartita w języku lombardzkim.
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 26-27 linijek na stronę. Inicjały są zdobione, nagłówki Ewangelii są zdobione.
Zawiera tablice Kanonów Euzebiusza na początku, przed czterema Ewangeliami. Tekst jest dzielony według dwóch systemów, według rozdziałów (κεφαλαια), których numery podane zostały w bocznym marginesie, a tytuły (τιτλοι) podane zostały na górze strony. Drugi system podziału to Sekcje Ammoniusza, z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Na marginesach zawiera noty liturgiczne, dzięki czemu rękopis został przystosowany do czytań liturgicznych.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Hermann von Soden uznał go za reprezentanta rodziny tekstualnej Kx (standardowy tekst bizantyjski).