Pierwszą partię orłów wprowadzono oficjalnie rozkazem dziennym numer 39 dowódcy 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki z 12 lipca 1943 roku. Emblemat „orła kościuszkowskiego” – nazwa nieprawidłowa, gdyż kolejno powstające oddziały również otrzymywały „piastowskiego” orła – noszono na rogatywkach, uszankach i furażerkach. Malowany był na hełmach, broni ciężkiej i sprzęcie wojskowym, w tym między innymi na zdobycznych niemieckich klamrach pasów zakrywając swastykę i na radzieckich zakrywając gwiazdę. Stanowił godło na wszystkich polskich sztandarach wykonanych w Związku Radzieckim. Według regulaminu miał być noszony do końca 1944 roku, choć w użyciu pozostawał częściowo jeszcze do 1947/1948 roku. Później pojawił się jeszcze na Wielkopolskim Krzyżu Powstańczym w 1957 roku, Medalu „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” potocznie zwanego „medalem utrwalaczy” w 1983 roku i Krzyżu Bitwy pod Lenino w 1988 roku.

Opis Wzornik orła datowany na 1 czerwca 1943 roku trafił do moskiewskich fabryk;