organizowanie i prowadzenie prac naukowo-badawczych dla stworzenia podstaw zarówno teoretycznych, jak i praktycznych dla nowych działów produkcji lub nowych metod wytwarzania, organizacji pracy oraz podnoszenia jakości produkcji, śledzenie postępu technicznego i naukowego oraz udzielanie opinii w sprawach związanych z postępem wiedzy i techniki, udoskonalania i usprawniania meto już stosowanych w przemyśle, inicjowanie nowych działów produkcji i współpracy przy ich organizowaniu, przeprowadzanie ekspertyz, zleconych prac technicznych i naukowo-badawczych, szkolenie kadr fachowych dla potrzeb własnych i innych instytutów naukowych oraz szkolenia personelu przemysłu w zakresie nowych metod lub nowych gałęzi przemysłu, nie uwzględnionych w programach szkolnictwa, współdziałanie w pracach zbiorowych, organizowanych przez inne instytuty i pracownie szkół wyższych i innych ośrodków badawczych w celu rozwiązania bardziej złożonych zagadnień, nawiązywanie i utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami za granicą, prowadzenie dokumentacji i informacji naukowej i naukowo-technicznej.
Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był z nią odpowiedzialny.
Przy Instytucie działała Rada Naukowa.