Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w dywersji. Zaprzysiężony na rotę ZWZ 29 października 1941. Przydzielony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzucony do okupowanej Polski w nocy z 6 na 7 stycznia 1942. Zrzut na placówkę odbiorczą „Kocioł”, w okolicach miejscowości Cegłów, Stefanówka, 7 km od Mińska Mazowieckiego. Razem z nim skoczyli: por. Tadeusz Klimowski ps. Klon, ppor. Jan Marek ps. Walka, por. Zbigniew Piasecki ps. Orlik, kpt. Jan Smela ps. Wir oraz Kurier Delegatury Rządu na Kraj ppor. Benedykt Moszyński ps. Andrzej.
Od lutego 1942 przydzielony jako zastępca szefa Związku Odwetu Komendy Głównej AK płk. Franciszka Niepokólczyckiego. Ukończył kurs dywersyjny ZO, prowadził sprawy operacyjne ZO, uczestniczył w odprawach szefów Okręgów ZO. W nocy z 7 na 8 października 1942 uczestniczył w dywersyjnej akcji bojowej o kryptonimie „Wieniec”, m.in. w zdetonowaniu ładunku wybuchowego pod Płudami, na szlaku kolejowym Warszawa – Modlin. Od grudnia 1942 szef Oddziału IV Kedywu. Od sierpnia 1943 do maja 1944 kierował Centralą Zaopatrzenia Terenu („Zegar”, „Stadion”, „Czata”), zaopatrującą jednostki Armii Krajowej w broń, sprzęt, lekarstwa itp. Zorganizował szkołę dywersji o kryptonimie „Zagajnik”. Szkoła ta funkcjonowała do lipca 1944, przeszkolono w niej ok. 1200 żołnierzy Armii Krajowej.