Z powodu nieprzychylnej polityki zaborców, którzy żądali zerwania jedności ze służebniczkami we Wielkopolsce, w 1891 roku służebniczki w Dębicy stały się samodzielne z własnym nowicjatem i przełożoną generalną. Do końca XIX wieku założono ponad 30 nowych domów zakonnych. Podczas I wojny światowej część sióstr wyjechała do Wiednia, a w klasztorze stacjonowały wojska austriackie i rosyjskie. W 1925 roku rozpoczęto budowę nowego domu macierzystego z kościołem przy ul. Krakowskiej 15, który 2 sierpnia 1932 roku został poświęcony. W 1929 roku papież Pius XI wydał Dekret pochwalny i zatwierdził Konstytucje zakonu na 6 lat. 2 marca 1937 roku Zgromadzenie otrzymało Dekret aprobacyjny papieża Piusa XI.
24 sierpnia 1954 roku władze komunistyczne w budynku klasztornym umieściły szpital powiatowy, a siostry zostały przewiezione do budynku szpitalnego przy ul. Wielkiego Proletariatu. W latach 1978–1983 przeprowadzono rozbudowę domu generalnego. W 1989 roku Kapituła Generalna podzieliła zakon na trzy prowincje: Krakowską, Tarnowską, Poznańsko-Warszawską. W 1994 roku siostry odzyskały utracony dom zakonny przy ul. Krakowskiej 15, który po remoncie w 2000 roku został poświęcony, jako Placówka Opiekuńczo - wychowawcza dla dzieci i ochronka - przedszkole.