Jego 14 startów w Tour de France przypadało na ery dominacji takich kolarzy jak Eddy Merckx, Bernard Hinault, Greg LeMond, Miguel Indurain, z których każdy był nastawiony głównie na ten wyścig, co w pewnym sensie tłumaczy umiarkowane sukcesy Kelly'ego w tym wyścigu. Kelly był zawodnikiem, który starał się utrzymać równą, wysoką formę w całym sezonie nie preferując szczególnie żadnego z wyścigów. Na przykład w latach 1983 i 1985 wygrał dwa odległe w czasie wyścigi w jednym roku – rozpoczynający sezon Paryż-Nicea i kończący sezon Giro di Lombardia. Ponadto w sezonie 1989 zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, a w sezonie 1990 był trzeci, za Włochem Giannim Bugno i Belgiem Rudy Dhaenensem.
Zwycięstwa etapowe w „Wielkich Tourach” 1978 – 6. etap Tour de France 1979 – 1. i 5. etap Vuelta a España 1980 – 1., 2., 14., 17., 19. etap Vuelta a España; 19., 21. etap Tour de France 1981 – 15. etap Tour de France 1982 – 12. etap Tour de France 1985 – 2., 9., 15. etap Vuelta a España 1986 – 10. i 13. etap Vuelta a España 1987 – 1. i 3. etap Vuelta a España 1988 – 11. i 20.