W grudniu 1861 roku klub został wskrzeszony, a 7 stycznia 1862 roku otrzymał nazwę Hamburger Schach-Club. Liczył wówczas 42 członków. Ułatwiono możliwość zapisania się do klubu, obniżono po raz kolejny składkę członkowską, zrewidowano statut. W 1868 roku klub dołączył do Północnoniemieckiego Związku Szachowego. W 1880 roku Hamburger Schachklub obchodził 50-lecie istnienia, licząc wówczas 71 członków. W 1900 roku nowym członkiem klubu został Walter Robinow, osiem lat później wybrany na prezesa stowarzyszenia. Za jego prezesury utworzono sekcję kobiet, liczba członków klubu po raz pierwszy przekroczyła 100, a w 1930 roku z okazji stulecia istnienia klubu olimpiada szachowa została zorganizowana w Hamburgu.
Po dojściu Hitlera do władzy, mający żydowskie pochodzenie Robinow był zmuszony ustąpić ze stanowiska. Również w 1933 roku szeregi klubu opuściło dwóch działaczy: Rudolf Alexander i James Frankfurter. W 1934 roku prezesem został E. Friederich. Po początkowym kryzysie związanym z odejściem członków żydowskich, od 1935 roku liczba członków klubu ponownie wzrosła. W 1938 roku klub został wicemistrzem Niemiec. W 1942 roku szachista klubu Klaus Junge podzielił z Aleksandrem Alechinem pierwsze miejsce na turnieju arcymistrzowskim w Pradze.