Tadeusz Dzierżykray-Rogalski, także Tadeusz Dzierżykraj-Rogalski, Tadeusz Dzier (ur. 19 września 1918 w Warszawie, zm. 21 stycznia 1998 tamże) – polski lekarz, paleopatolog, antropolog, profesor Akademii Medycznej w Białymstoku oraz warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.

Życiorys II wojna światowa i pomoc Żydom W 1938 rozpoczął studia, po wybuchu wojny kontynuując je w formie tajnych kompletów. Należał do Szarych Szeregów oraz ZWZ-AK.

Zaangażował się w pomoc ludności żydowskiej. Był sąsiadem Zofii Rosen, warszawskiej nauczycielki. O jej istnieniu wiedzieli jedynie woźny budynku, będący członkiem konspiracji, oraz Tadeusz Dzierżykray-Rogalski, który dbał o wszystkie jej potrzeby, nie oczekując niczego w zamianTadeusz Dzierżykray-Rogalski, Instytut Yad Vashem..

Kolejnym Żydem, który życie zawdzięczał Dzierżykrayowi-Rogalskiemu, był Daniel Hildebrandt. W 1944 roku, po zakończeniu Powstania Warszawskiego, Hildebrandt spotkał się z Dzierżykrayem-Rogalskim w Zalesiu niedaleko Warszawy. Kiedy Hildebrandt powiedział mu, że nie ma stałej kryjówki, Dzierżykray-Rogalski zaprosił go na noc. Hildebrandt zatrzymał się na kilka dni, po czym Tadeusz zabrał go do domu swojej matki w pobliskim Milanówku, gdzie pozostał do zajęcia tych terenów przez Armię Czerwoną.