Represje nie zmniejszyły jednak determinacji ludzi szukających możliwości słuchania kazań cieszyńskich. Wspomniany już David Nitschmann, późniejszy biskup Braci Morawskich, tak z zachwytem wspominał o rozmowie duszpasterskiej, którą prowadził z Steinmetzem w grudniu 1722: Kiedy z nim rozmawiałem, było moje serce bardzo zaspokojone objaśnieniem nauki o zasługach Zbawiciela, iż biedny grzesznik, taki, jaki jest, może doń przyjść, i będzie przyjęty. Moim braciom potem powiedziałem: »Co słyszałem i co odczułem, to nie potrafię słowami wyrazić, powinniście tam sami pójść i usłyszeć.« Nasilające się prześladowania luteran na Morawach spowodowały ich exodus do Saksonii i powstanie na jej terenie wioski Herrnhut. Stąd wyłonił się jeden z największych ruchów misyjnych w historii chrześcijaństwa. Bracia z Herrnhut pracowali w Ameryce Północnej, Afryce Południowej, w Indiach i na innych miejscach. Bracia morawscy jednak nie zapomnieli, że do rozkwitu ich wspólnoty przyczynił się pastor Steinmetz. Hrabia Zinzendorf w swoim pamiętniku docenia go, pisząc, iż Steinmetz włożył na szyję uczniów najwspanialsze jarzmo. W metryce zgonów gminy Braci Morawskich w Bethlehem (USA) jest napisane wprost, że Steinmetz był przywódcą wielkiego przebudzenia na Morawach (zapis z 5. 6.