13 grudnia 1534 roku podczas sejmiku trzebiatowskiego książęta zachodniopomorscy, szlachta i mieszczaństwo zdecydowali o przyjęciu na Pomorzu Zachodnim protestantyzmu jako religii państwowej. Doszło do upadku organizacji kościelnej na Pomorzu Zachodnim. Wraz ze śmiercią ostatniego biskupa Erazma von Manteuffela w 1544 roku Kościół katolicki zniknął z Pomorza Zachodniego. Nastąpiła sekularyzacja dóbr, a kościoły znalazły się w rękach tworzonych parafii protestanckich. Do wyznawców katolickich wróciły one dopiero po zakończeniu II wojny światowej.
Po II wojnie światowej obszar dekanatu początkowo należał terytorialnie do administratury apostolskiej w Gorzowie Wielkopolskim. Biskupstwo odrodziło się bullą Episcoporum Poloniae Coetus papieża Pawła VI 28 czerwca 1972 roku jako diecezja szczecińsko-kamieńska z siedzibą w Szczecinie. W 1992 roku diecezja stała się archidiecezją.
Siedziba Główną rezydencją hierarchów diecezji pozostawał Kamień, choć okresowo biskupi przebywali również w Golczewie. Po śmierci Filipa von Rehberga w 1385 roku przenieśli natomiast swoją stałą siedzibę do Karlina.