Zasłynął ufundowaniem Nagrody Złotego Runa (Golden Fleece Award), mającej piętnować marnotrawienie publicznych pieniędzy. Sam Proxmire znany był z prowadzenia skromnych kampanii wyborczych, zamykających się budżetem do 200 dolarów; nagroda jednak przyznawana była często nietrafnie, w ręce zespołów pracujących nad wartościowymi odkryciami naukowymi. Proxmire naraził się tym na liczne krytyczne opinie, a jeden z „nagrodzonych” oskarżył go nawet o zniesławienie; później Proxmire wielokrotnie przepraszał laureatów, m.in. SETI. Nagroda Złotego Runa była przyznawana w latach 1975–1988.
Znany był jako rzecznik ratyfikacji przez Stany Zjednoczone konwencji ONZ o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa; w latach 1967–1986 zabierał w tej sprawie głos w Kongresie ponad trzy tysiące razy. Senat USA ratyfikował konwencję 11 lutego 1986.
Po odejściu z Senatu osiadł w Waszyngtonie, gdzie mieszkał do końca życia; zmarł w wieku 90 lat, w ostatnich latach cierpiąc na chorobę Alzheimera. Był dwukrotnie żonaty; z pierwszą żoną Elsie Rockefeller (prawnuczką brata Johna D.