Teodozy Brodowicz herbu Ostoja (zm. 22 maja 1803) – kapłan świecki rytu greckiego, archiprezbiter i oficjał katedry łuckiej, wikariusz unicki, pamiętnikarz.

Życiorys

Teodozy Brodowicz należał do rodu pieczętującego się herbem OstojaS. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. I, s. 392.. Był synem Elizeusza i Fewrony z Parnickich małżonków BrodowiczówPaństwowe Archiwum Obwodu Żytomierskiego, Wywód rodowitości szlacheckiej urodzonych Brodowiczów, zespół 146, inw. 1, sprawa 337A, s. 441-443v.. Polskę uważał za Ojczyznę swoją, pisał po polsku, popierał powstanie Tadeusza Kościuszki. W roku 1775 był eklezjarchą katedralnym łuckim. Od 1777 roku pełnił funkcje proboszcza cerkwi św. Dymitra w Łucku i kustosza grecko-katolickiej kapituły katedralnej. Następnie został archiprezbiterem i oficjałem katedry łuckiej. Brał czynny udział w rozruchach na Wołyńu w 1789 roku, co stało się przyczyną pozbawienia go funkcji oficjała. W połowie roku 1797 arcybp połocki Herakliusz Lisowski mianował go delegatem do spraw księży unickich na Wołyniu. Zmarł 22 maja 1803 rokuM. Banaszak, Brodowicz Teodozy (zm. 1803) prałat kapituły łuckiej ob. gr.-kat., pamiętnikarz, [w:] „Słownik polskich teologów katolickich“, Warszawa 1981, t. I, s. 213-214.J. Skruteń, Brodowicz Teodozy, [w:] „Polski Słownik Biograficzny“, t. II, s. 444..