Na rewersie znalazła się waga monety w gramach – 16,72, próba złota (900), łacińskie stwierdzenie „UBIQUE” (pol. wszędzie), a także nominały monety: „10 DOLLARS, 2.1.1 STERLING £, 41.99 MARKEN, 37.31 KRONEN, 20.73 GULDEN, 51.81 FRANCS”. Kongres odrzucił jednak propozycję z dwóch powodów. Po pierwsze, przeciętny Amerykanin nie miał zaawansowanej wiedzy związanej z wymianą waluty i tak duża liczba nominałów mogłaby wprowadzić użytkownika w zakłopotanie. Pod drugie, już w tamtym czasie kursy walut zmieniały się dość często i wartości zamieszczone na rewersie mogłyby stać się szybko nieaktualne po jej wybiciu. Niepowodzenie nie zniechęciło Bickforda w projektowaniu amerykańskich monet mogących być w użyciu międzynarodowym. W 1897 roku przedstawił kilka bimetalicznych dolarów z ich wartościami wyrażonymi we frankach (5 franków i 18 centymów) i markach (4 marki i 20 fenigów).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stella (moneta amerykańska) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.