Wojciech Woźniak (ur. 17 czerwca 1946 w Sokołowie Podlaskim, zm. 6 września 2003) – polski poeta, publicysta, animator kultury, działacz społeczny, związany z Klubem Literackim „Narew”, pomysłodawca i redaktor naczelny powstałego w 1989 pisma literacko-kulturalnego „Pracownia”.
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej, był synem Stanisława i Henryki z d. Cimek. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Sokołowie Podlaskim, którą ukończył w 1960, i Technikum Poligraficznego w Warszawie (1965). Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim (1970). W 1968 brał tam udział w strajkach studenckich. W trakcie studiów należał do koła literackiego.
Pracował jako nauczyciel w I Liceum Ogólnokształcącym im. gen. J. Bema w Ostrołęce (1970–1974), później jako kierownik działu wydawnictw w Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego, następnie w Wojewódzkim Domu Kultury w Ostrołęce, „Tygodniku Ostrołęckim” (dziennikarz i sekretarz redakcji), Muzeum Okręgowym (kierownik działu sztuki), Urzędzie Miejskim (redaktor naczelny „Ratusza Ostrołęckiego”), Ostrołęckim Centrum Kultury. 13 grudnia 1981 został aresztowany za sympatyzowanie z NSZZ „Solidarność”. Od 1990 był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej oraz pierwszym prezesem Ostrołęckiego Towarzystwa Muzycznego im. Grażyny Bacewiczówny.