Instytut Wschodni, jak i sam Korwin-Pawłowski, posiadał wówczas bliskie związki z polskim wywiadem. Około 1930, w wyniku konfliktów personalnych, Korwin odszedł ze stanowiska sekretarza Instytutu. Na jego rezygnację wpłynął też sprzeciw wobec postępującej polityzacji instytucji.
W roku 1931 przebywał w Palestynie. Podejrzewany był o działalność wywiadowczą, a organ prasowy lokalnej partii niezawisłości "El-Arab" poświęcił mu artykuł pt. Lawrence Polski. Brytyjskie władze mandatowe żywiły do niego podejrzenia, w związku z czym zmuszony został do opuszczenia Palestyny.
W latach 1932–1939 przebywał w Egipcie. Stworzył tam zagraniczny oddział Polskiej Agencji Telegraficznej. Studiował, a następnie wykładał na Uniwersytecie Al-Azhar. Podróżował w celach naukowych do Syrii, Sudanu i Libii. Ożenił się z Egipcjanką. W Egipcie zawiązał kontakty z Ligą Panislamską. Uczestniczył w rokowaniach pomiędzy Arabią Saudyjską a Jemenem w 1934. W 1936 wziął udział w powstaniu przeciw Brytyjczykom w Palestynie. Podczas tego powstania został ranny w bitwie pod Dżeninem. Znajdował się w sferze zainteresowań wywiadów polskiego i brytyjskiego.