W 1850 roku do obiegu weszły pierwsze monety Double Eagle. W 1853 roku Kongres uchwalił Coinage Act of 1853. Zawarto w nim mechanizm regulujący ilość drobnych srebrnych monet na rynku. Od tej pory miały być one wybijane na konto rządowe za opłatą w złocie. Zasada ta doprowadziła de facto do nieformalnego wprowadzenia w Stanach Zjednoczonych standardu złota. Tym samym srebro zostało zdewaluowane, a moneta jednodolarowa straciła swoje praktyczne znaczenie. W latach 50. XIX wieku popyt na monety dziesięciodolarowe pozostawał niski. W codziennym handlu preferowano drobniejszą złotą monetę Half Eagle (5 dolarów). Z kolei w operacjach bankowych i transakcjach międzynarodowych używano monet dwudziestodolarowych. mały|230x230px|Przykład 20 dolarów amerykańskich (tzw. greenbacks) z 1863 roku. W trakcie wojny secesyjnej liczba wybijanych monet, w tym tych o nominale 10 dolarów, zmalała. W celu nabycia złotej monety dziesięciodolarowej należało zapłacić kwotę 25 dolarów pieniędzmi zastępczymi zwanymi . W 1861 roku, w związku z okrucieństwami wojny domowej, pojawiła się pierwsza propozycja umieszczenia odwołania do Boga na amerykańskich środkach płatniczych. Przez następne lata rozważano kilka propozycji. Ostatecznie zdecydowano się na dewizę „In God We Trust”. Na złotych monetach pojawiła się w 1866 roku.