W roku 1917 został wybrany przez radę Tirany na burmistrza miasta, funkcję tę pełnił do roku 1922. W 1917 z inicjatywy Ndroqiego powstał w Tiranie sierociniec dla dzieci, które straciły rodziców w wyniku działań wojennych i epidemii. W 1918 wziął aktywny udział w przygotowaniach do kongresu albańskich działaczy narodowych w Tiranie. Był zwolennikiem przeniesienia stolicy do Tirany i sygnatariuszem memorandów wysyłanych na Konferencję Pokojową do Paryża, protestujących przeciwko podziałowi ziem albańskich. W 1920 był organizatorem oddziału ochotników z Tirany, którzy wzięli udział w bitwie o Wlorę. W latach 1923–1924 związany politycznie z ugrupowaniem politycznym Xhoka.
W latach 1913–1917 pełnił funkcję muftiego Shijaku, a następnie muftiego Kavai. W 1928 wycofał się z działalności politycznej, obejmując urząd muftiego Durrësu. W czasie okupacji włoskiej w swoim domu ukrywał bojowników ruchu oporu. Zmarł w marcu 1944.
Imię Ndroqiego nosi jeden z meczetów w Kamzie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Burmistrzowie Tirany Kategoria:Albańscy imamowie Kategoria:Albańscy nauczyciele Kategoria:Ludzie urodzeni w Tiranie Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1944