Kostryna (Balladyna) i Jagona (Otello), ale grywał również role komediowe np. Seweryna (Pan Damazy) i Leona (Wielki człowiek do małych interesów). Zakończył karierę aktorską z powodu postępującej głuchoty.
Zarządzanie zespołami teatralnymi W styczniu 1877 r. zorganizował pierwszy zespół wraz z Franciszkiem Idziakowskim i Władysławem Wernerem o charakterze wędrownego teatru prowincjonalnego, z którym występował w Kaliszu, Płocku i Lublinie. Przez okres kilku miesięcy w latach 1881–1882 był dyrektorem Teatru Polskiego w Poznaniu. Zasłużył się jako twórca stałego teatru łódzkiego: objął dyrekcję w 1888. Działalność teatru zainaugurował sztuką Małżeństwo Apfel. W 1890 r. ustąpił ze stanowiska z powodu trudności materialnych. W kolejnych latach nadal prowadził wędrowne zespoły teatralne, występujące w Królestwie Polskim (m.in. we Włocławku, Płocku, Busku, Ojcowie i Suwałkach) oraz poza jego granicami (w Petersburgu, Moskwie, Rydze i Mitawie). Ostatni raz próbował zorganizować zespół w Petersburgu w 1898 r.