mały|Oannes, jeden z Apkallu. Przedstawiony jako pół-człowiek, pół-ryba. Apkallu (akad.) lub Abgal (sum.) – określenie odnajdowane w zapisach, zawierających się na tabliczkach klinowych, oznaczające „mądry” lub „mędrzec”.

Zazwyczaj przez pojęcie Apkallu rozumie się siedmiu półbogów, czasami opisywanych jako częściowo ludzie a częściowo ryby, kojarzonych z ludzką mądrością; te nadprzyrodzone istoty są często określane w literaturze jako Siedmiu Mędrców. Mieli oni zostać zesłani na Ziemię w czasach przedpotopowych przez boga Enkiego (Ea), aby krzewić kulturę i ucywilizować ludzkość.

Mędrcy ci są przypisywani do poszczególnych przedpotopowych królów Sumeru. Ich imiona i nazwy siedmiu miast, z których mieli pochodzić są zawarte zarówno w neo-babilońskich, jak i w neo-asyryjskich inskrypcjach obrzędowych, jednakże istnieją różne tradycje, które nie są do końca spójne.

Apkallu występowali również po potopie, wraz z przypisaniem do panujących wtedy królów, jednakże Apkallu po potopie opisywani są już jako „ludzkiego pochodzenia” lub po prostu jako ludzie, a nie istoty nadprzyrodzone.