Talent plastyczny i muzyczny odziedziczył po ojcu. Przez wiele lat był członkiem Zespołu Pieśni i Tańca „Kurpie”, gdzie występował jako śpiewak i grał na flecie oraz ligawce. Był rzeźbiarzem – twórcą świątków i innych postaci, także figur zwierząt i ptaków oraz scenek ilustrujących dawne życie bądź treść legend. Prace te, nazwane przez historyczkę Barbarę Kalinowską „patyczakami”, były eksponowane na wystawach i festiwalach twórczości ludowej, np. w 2008 w Galerii Ostrołęka na wystawie „Festiwal Sztuki 3m – materiał, medium, metafora” w edycji „Drzewo, drewno”. Kilka obiektów (rzeźby i instrumenty muzyczne) jego autorstwa ma w swoich zbiorach Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie. Na swojej posesji zorganizował „Kaczeniec” – małe muzeum, stałą ekspozycję rzeźb figuralnych i cykli tematycznych oraz pamiątek ludowych i ziemiańskich. Był kolekcjonerem monet, znaczków, symboli heraldycznych. Współpracował z Muzeum Okręgowym (późniejsze Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce) i innymi placówkami, udostępniając własne zbiory dokumentów i rozległą wiedzę o Ostrołęce i Kurpiach, w tym legendy, pieśni, formy obrzędowe roku kościelnego. Tworzył kronikę pierścienia podostrołęckiego, wykorzystując materiały o najstarszych miastach wypożyczone z Białegostoku.