Były to lata 1884–1887, w których – według syna artysty, historyka sztuki, Macieja Masłowskiego – „malarz [...] wszedł w nową fazę twórczości i w nowe środowisko sztuki nawiązując bliskie stosunki koleżeńskie z grupą malarzy i pisarzy związaną z 'Wędrowcem', z A. Gierymskim i A. Sygietyńskim, z młodymi J. Pankiewiczem i W. Podkowińskim. W 1884 roku powstała w pracowni jego duża olejna kompozycja pejzażowa 'Wschód księżyca' (Muzeum Narodowe w Krakowie – Oddział w Sukiennicach). W malarstwie Masłowskiego zaczęła dominować wtedy problematyka światła w nocy i w dzień – obok koloru pojawił się problem waloru.”Polski Słownik Biograficzny, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk, 1975, wyd. „Ossolineum”, tom XX/1, zesz.84, s. 130.Stanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, oprac. Maciej Masłowski, Wrocław, 1957, wyd. „Ossolineum”, s. 103–106.
Omawiana akwarela, wraz z innymi studiami o tematyce warszawskiej z 1884 roku miała służyć jako materiał do projektowanej przez Stanisława Witkiewicza, lecz nie zrealizowanej, publikacji o WarszawieS.Witkiewicz: Aleksander Gierymski, Warszawa 1950, wyd. II, s. 93.Stanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, op.cit., s.