Po powrocie centroprawicy do władzy pełnił funkcje podsekretarza stanu (od maja 2008 do czerwca 2009) i wiceministra (od czerwca 2009 do listopada 2010) w ministerstwie rozwoju gospodarczego.
Został sekretarzem generalnym, a później prezesem fundacji Fondazione Farefuturo. Od 2009 należał do powołanego m.in. na bazie AN Ludu Wolności. Wystąpił z niego w 2010, był potem członkiem utworzonego przez Gianfranca Finiego ugrupowania Przyszłość i Wolność dla Włoch. Od 2011 wchodził w Izbie Deputowanych w skład frakcji mieszanej, działał też w organizacji politycznej FareItalia. W 2013 znalazł się poza parlamentem.
Dołączył później do stronnictwa Bracia Włosi. Z jego ramienia w 2018 został członkiem Senatu. Do izby wyższej został wybrany także w 2022.
W październiku 2022 objął stanowisko ministra rozwoju gospodarczego w nowo utworzonym rządzie Giorgii Meloni; w listopadzie tegoż roku jego resort przemianowano na ministerstwo przedsiębiorczości i made in Italy.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Politycy partii Bracia Włosi Kategoria:Politycy Ludu Wolności Kategoria:Politycy Przyszłości i Wolności dla Włoch Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Ludzie urodzeni w Padwie Kategoria:Urodzeni w 1957