mały|Dowódca estońskiej 3 Dywizji Ernst Põdder Dowództwo estońskie postanowiło w tym samym momencie uderzyć na Łotewską Socjalistyczną Republikę Radziecką od północy. 25 maja po zajęciu Izborska i Pskowa 2 Estońska Dywizja Piechoty zagroziła oskrzydleniem prawemu skrzydłu Armii Radzieckiej Łotwy. Front estońsko-radziecki przebiegał na południe od nadbałtyckiego Ainaži, dalej na południe od Rūjieny i do linii kolejowej Valka-AluksneT. Paluszyński, Walka..., s. 193..
Plan estońskiego dowództwa zakładał przeprowadzenie głębokiego manewru oskrzydlającego na Jekabpils, by odciąć jednostki radzieckie stojące na wschód od Rygi od zaplecza. 2 Estońska Dywizja Piechoty rozpoczęła działania zaczepne 26 maja, zajmując tego samego dnia Werro (Võru)T. Paluszyński, Walka..., s. 194.. 1 Pułk Kawalerii Estońskiej, część 3 Estońskiej Dywizji Piechoty, uderzył z kierunku Valki na Aluksne, przecinając linię kolejową i zajmując miasto 29 maja. Następnie kontynuowały marsz na południe na Gulbene i po zaciętych walkach z jednostkami Armii Radzieckiej Łotwy zdobył miasto 31 maja. Inne jednostki 3 Estońskiej Dywizji Piechoty do tego samego dnia również przemieściły się na południe ze swoich pozycji wyjściowych pod Ainaži i Rūjieną, zdobywając 31 maja Limbaži, Valmierę i Smiltene.