Domowa produkcja serków to bardzo stare rzemiosło, tak na Malcie, jak i na Gozo. Wszystko zaczyna się od mleka owczego i koziego, a znawcy chałupnictwa często wolą mleko owcze, ponieważ zawiera więcej suchej masy mlecznej. Mleko miesza się z podpuszczką i odstawia na kilka godzin, aż utworzy się twaróg. W tym momencie mikstura jest przenoszona do małych pojemników lub koszyczków zwanych po maltańsku qwieleb. Ser pozostawia się do odsączenia na noc i jest gotowy, gdy serwatka całkowicie się odsączy. Obecnie do odsączania pojedynczych serków używa się bardziej higienicznych plastikowych koszyczków, ale dawniej kosze te były wykonane z suszonej trzciny (qweleb tas simar).

thumb|left|220px|Lokalna uczta na Malcie, z ġbejniet na pierwszym planie Współcześnie przemysłowy proces wytwarzania ġbejniet trwa krócej: świeżo pozyskane mleko podgrzewa się do temperatury 37 °C, mieszając do uzyskania jednolitej konsystencji. Następnie dodawana jest podpuszczka w celu ścięcia się mleka i uzyskania twarogu. Jest on przenoszony do odstojnika na 30 minut (produktem ubocznym tego etapu jest serwatka), a następnie wyciągany i umieszczany w formach, w których jest ręczne ugniatany (uzyskiwana jest jeszcze pewna ilość serwatki).