Ekologia Dorosłe osobniki często żerują na innych mniejszych rybach, mięczakach (Mollusca) i skorupiakach (Crustacea). W badaniach z 1986 bardzo dogłębnie opisano dietę narybku. Otóż młode rybki chętnie po 24 godzinach od wyklucia odżywiają się wrotkami z gatunku Brachionus plicatilis, który często przebywał na algach morskich. Był on hodowany na zagęszczeniach glonów Tetraselmis tetrathele. Gdy podrosną, nie gardzą większym planktonem. Po dwóch tygodniach od wyklucia młode spożywały „dziki plankton”, larwy widłonogów z rodzaju Acartia, naupliusy wąsonogów i bardzo drobne larwy innych ryb, np. z rodziny Cyprinidae, dietę suplementowały słonaczkiem (Artemia salina).
U wybrzeży San Diego na Heterostichus rostratus polują kormorany modrogardłe (Urile penicillatus). Na rybie tej również pasożytuje jeden z gatunków rodzaju Heptacyclus.
Rozmnażanie było do lat 80 słabo poznane; dobrze opisali je Carol A. Stepien oraz James A. Coyer. Samice migrują na tereny samców, by tam wybrać potencjalnego partnera. Samce zmieniają barwy podczas zalotów, ażeby przyciągnąć na siebie uwagę samic. Po tym dochodzi do tarła;