Franciszek Hirszberg (ur. 14 października 1863 w Kutnie, zm. 4 lipca 1933 w Paryżu) – łódzki fabrykant i naukowiec pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Hirszberg ukończył szkołę średnią we Włocławku, a następnie studia chemiczne w Zurychu, uzyskując doktorat z chemii, ukończył także studia zoologiczne i geologiczne w Berlinie. W Zurychu należał do zarządu tajnego Związku Młodzieży Polskiej „Zet” założonego przez Zygmunta Miłkowskiego. W 1890 został osadzony w łódzkim więzieniu za działalność niepodległościową, a następnie zesłany na Krym, z którego powrócił do Łodzi w 1892. Tam w 1897 założył farbiarnię wełny surowej przy ul. Leszno 35/37 w Łodzi (późn. ul. L. Żeligowskiego), którą współprowadził z Hugonem Porańskim, prowadząc z nim firmę pod nazwą „Farbiarnia F. Hirszeberg i H. Porański” oraz był właścicielem garbarni.
Po I wojnie światowej zamieszkiwał przy ul. Zielonej 8 w Łodzi. Hirszberg był członkiem Komitetu Giełdowego i Towarzystwa Kredytowego Miejskiego w Łodzi oraz członkiem Zgromadzenia Kupców Miasta Łodzi, członkiem zarządu Stowarzyszenia Techników, członkiem zwyczajnym Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.