W książce Marii Disslowej Jak gotować (1930) można znaleźć m.in. przepis na „chrust z bitą śmietaną” czyli rurki z ciasta faworkowego, usmażone w głębokim tłuszczu i nadziane bitą śmietaną. Surowe ciasto należało nawinąć ukośnie na metalowe rurki, przytwierdzając je do nich sznurkiem uwiązanym do trzonka.

Rurki waflowe z bitą śmietaną zyskały dużą popularność w Polsce, szczególnie w latach 80.–90. XX wieku, gdy były sprzedawane w prostych budkach, mobilnych punktach, food truckach itp. w wakacyjnych miejscowościach, ale też w miejskich cukierniach rodzinnych. Na polskim rynku, w handlu detalicznym dostępne są też produkowane maszynowo „rurki waflowe” – zwijane (przed upieczeniem) lub wytwarzane bez procesu zwijania, puste lub wypełnione kremem.

Zobacz też

hořické trubičky (kuchnia czeska) cannolo (kuchnia sycylijska) cigarette russe ekler ciepłe lody

Uwagi

Przypisy [rozmowa z Jarosławem Dumanowskim]

; Tekst w Wikiźródłach: s:Compendium ferculorum/Rozdział III. ; Tekst w Wikiźródłach: s:Compendium ferculorum/Rozdział III.

Zob. też wersja html.

J. Schmidt: Kuchnia polska czyli dokładna…, wydanie drugie, 1856, s. 242, „27. Andruty angielskie z winem”

Kategoria:Ciastka Kategoria:Kuchnia polska Kategoria:Słodycze