W kulturze mały|Komiks Winsora McCaya "Dream of the Rarebit Fiend" opowiada o fantastycznych snach, które mają różne postacie, ponieważ zjadły Welsh rarebit przed pójściem spać Pogląd, że ser tostowany był daniem, któremu Walijczycy nie mogli się oprzeć, istniał od średniowiecza. W A C Merie Talys (100 wesołych opowieści), drukowanej książce dowcipów z 1526 roku, jest powiedziane, że Bóg, zmęczony przez przebywających w niebie Walijczyków, „którzy swym trajkotem kłopotali wszystkich innych”, poprosił odźwiernego nieba, św. Piotra, aby coś z tym zrobił. Święty Piotr wyszedł za bramę nieba i zawołał donośnym głosem: Cause bobe („tostowany ser”). Wszyscy Walijczycy wybiegli za bramę, po czym św. Piotr zamknął ją i dlatego w niebie nie ma Walijczyków.
Betty Crocker's Cookbook twierdzi, że walijskim chłopom nie wolno było jeść królików złapanych na polowaniach w majątkach szlachty, więc jako substytut używali stopionego sera. Twierdzi również, że Ben Jonson i Charles Dickens jedli walijski rarytas w pubie w Londynie. W książce nie podane są żadne dowody potwierdzające te informacje;