Jerzy Dziewirski (ur. 28 sierpnia 1931 w Ostrołęce) – pedagog, historyk, działacz społeczny, regionalista, krajoznawca.

Życiorys Pochodzi z rodziny żołnierskiej, był synem Stanisława i Antoniny z d. Rostkowskiej. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Goworowie, którą ukończył w 1945, oraz do Liceum Ogólnokształcącego w Ostrołęce (1951). Ukończył historię na Uniwersytecie Warszawskim (1955) i studia podyplomowe „Organizacja i zarządzanie oświatą” w Kaliszu (1978).

W latach 1955–1963 pracował jako nauczyciel w LO w Sobolewie, następnie w Liceum Pedagogicznym w Ostrołęce, także jako zastępca dyrektora (1963–1969), później jako wicedyrektor w Zespole Szkół Zawodowych nr 3 w Ostrołęce (1969–1975). W latach 1975–1985 pełnił funkcje: starszego wizytatora, wicekuratora i naczelnika w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Ostrołęce, następnie dyrektora szkoły podstawowej w Rzekuniu (1985–1997). W latach 1999–2003 pracował na część etatu w Zespole Kolegiów Nauczycielskich w Ostrołęce.