Koreańczycy z Korei Północnej W maju 1989 roku, kiedy Polska i Korea Południowa nie nawiązały ze sobą jeszcze stosunków dyplomatycznych, dwóch studentów z wymiany polsko-północnokoreańskiej Kim Un-hak oraz Tong Yŏng-jun zorganizowali konferencję prasową, na której ogłosili, że dokonują aktu dezercji na rzecz Korei Południowej.
Według danych szacunkowych z 2006 roku w wielu polskich firmach Trójmiasta zatrudnionych było około 75 osób z Korei Północnej; wielu z nich pracowało jako spawacze w Stoczni Gdańskiej.
W czerwcu 2008 r. Korea Północna wysłała kolejnych 42 robotników do miast Polski w północno-zachodniej, aby zajęli się pracami budowlanymi.
Pensje pracowników były wypłacane spółce holdingowej podejrzewanej o współpracę z rządem Korei Północnej, jednak audyt kontrolny nie wykazał nieprawidłowości w działaniu spółki na terenie Polski, niemniej jednak pracownicy północnokoreańscy delegowani za granicę są uważani za współczesnych niewolników, nie mogą utrzymywać kontaktów z lokalną społecznością, są zastraszani przez przełożonych, a ich wynagrodzenie jest przekazywane kierownictwu firmy, a nie osobom fizycznym.