Na początku wojny z wielką dobroczynnością wspierał rodziny zmarłych żołnierzy.

Mario Ghibaudo urodził się jako trzeci syn Dalmazzego, typografa w Instytucie Graficznym "Bertello", i Marii Rolando, gospodyni domowej. W 1926 roku Mario przyjął Pierwszą Komunię Świętą, a w 1928 roku sakrament bierzmowania.

1 października 1929 roku Mario wstąpił do seminarium duchownego. Był z nim jego nieodłączny przyjaciel z dzieciństwa, Francesco Brondello, z którym przejdzie przez cały proces seminaryjny. Od razu ujawnił doskonałe zdolności intelektualne i z zaangażowaniem i zyskiem przykładał się do nauki. Mając jasno określony cel, poważnie dojrzewał do powołania do kapłaństwa, przechodząc w latach licealnych bolesny kryzys młodzieńczy, z którym zmierzył się z pokorą i decyzją.

Święcenia kapłańskie Mario przyjął wraz z sześcioma braćmi 19 czerwca 1943 roku i od 1 lipca został przydzielony jako administrator do parafii San Bartolomeo w Boves. Z entuzjazmem rzucił się w wir apostolstwa z młodymi ludźmi, w tym kontekście, w którym panował strach i nienawiść. Poprzez kapelana w pobliskich alpejskich koszarach zetknął się z ruchem "la Dieci", założonym przez ks. Didimo Mantiero.