Maria Pęczkowska, także Mija Pęczkowska z domu Frenkel (ur. 14 lipca 1896, zm. 4 września 1981) – dziennikarka Expressu Ilustrowanego, żołnierka POW i AK.

Życiorys Pochodziła z Warszawy. W 1920 pracowała jako stenotypistka w Adiutanturze Generalnej Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza pod dowództwem Tadeusza Piskora. Około 1934 została dziennikarką. Początkowo pracowała jako dziennikarka w Warszawie. Do 1939 mieszkała w Kielcach. Podczas II wojny światowej należała do POW oraz Armii Krajowej.

Po wojnie zamieszkała w Łodzi z siostrą Izabelą Sztromajer i jej rodziną. Początkowo pracowała w „Echu”, a w 1946 rozpoczęła pracę w „Expressie Ilustrowanym”, w dziale interwencji, angażując się we wspieranie czytelników gazety. Do 1949 była jedną z nielicznych kobiet–dziennikarek w Łodzi. Była zaangażowana w prowadzenie Działu Listów I Interwencji w „Expressie Ilustrowanym”, co przysporzyło jej znaczącej popularności wśród czytelników. Była zaangażowana w pomoc rodzicom krzywdzonych dzieci, dzieciom krzywdzonych przez rodziców oraz pracownikom pokrzywdzonym przez instytucje. Jej działalność miała wpływ na uzupełnianie luk w przepisach prawnych.

Należała do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.