Część żołnierzy przeniknęła do miasta samochodami udając grupę ludowego Wojska Polskiego, pozostali dotarli na miejsce akcji korzystając z chłopskich furmanek. 26 listopada po południu przystąpiono do ataku. Grupa przebywająca w samochodach na miejskim rynku o godz. 19:00 zniszczyła centralę telefoniczną oraz zablokowała mosty uniemożliwiając tym samym przemieszczanie się sił MO i UB do zachodniej części miasta. Funkcjonariusze bezpieki kilka razy podjęli próbę przedarcia się przez te mosty, ale odparci zrezygnowali. Udało się również odnaleźć Jana Dwornika, naczelnika więzienia, i nakłonić go do współpracy. Pozwoliło to partyzantom na bezkolizyjne wejście na teren więzienia i uwolnienie z cel 70 aresztowanych. Ponadto zdobyto 3 ręczne karabiny maszynowe, 4 pistolety maszynowe PPSz, 21 karabinów oraz 64 granaty. Dodatkowo 6 karabinów zniszczono. Z więziennej kasy pozyskano znaczną kwotę przechowywanych tam pieniędzy oraz dużą ilość kosztowności.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rozbicie więzienia w Pułtusku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.