Konspiracyjnymi radiostacjami były tzw. pipsztoki, czyli radiostacje AP-1 konstrukcji inż. Tadeusza Heftmana, wyprodukowane przez Polskie Wojskowe Warsztaty Radiowe w Stanmore. Radiostacja miała rozmiary 7 x 25 x 30 cm, ważyła ok. 10 kg, działała w zakresie częstotliwości od 3 do 8 Mc/s. (częstotliwość regulowana kwarcem), posiadała nadajnik o mocy 10 watów. Ze względów bezpieczeństwa, średni czas nadawania wynosił ok. 10-20 minut. Nadawano w systemie simplex, „na klucz”, szftowane depesze znakami Morse’a oraz kodem Q. Średni czas odszyfrowania krótkiej depeszy wynosił ok. 2 godz.
Po ukończeniu całego cyklu szkoleniowego, żołnierze z wykształceniem maturalnym otrzymywali tytuł podchorążego. Część przeszkolonych skierowano na studia radiotechniczne do Royal Technical College w Glasgow.
Żołnierze wyszkoleni w ośrodku w Polmont zostali przydzieleni:
po skoku do kraju, jako cichociemni łącznościowcy w Armii Krajowej do centrali łączności "Mewa", usytuowanej pomiędzy Latiano a Mesagne, niepodal lotniska Campo Cassale pod Brindisi, służącej do obsługi łączności zrzutów Cichociemnych oraz zaopatrzenia dla Armii Krajowej, organizowanych przez mjr dypl.