Franciszek Łukasz Ogrodowicz herbu Brochwicz (ur. w 1777 w Pyzdrach, zm. 8 listopada 1850 w Nowej Wsi) – polski prawnik, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej.

Życiorys Był synem Karola Ogrodowicza, burmistrza Pyzdr, i jego trzeciej żony, Martyny z Różewiczów.

W 1794 roku wziął udział w powstaniu kościuszkowskim. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Prawnikami byli też jego bracia Łukasz Piotr (1781-?) i Karol Jan (1797-1837). Jako student prowadził zajęcia z języka polskiego w szkole w Pyzdrach.

Swoją karierę zawodową rozpoczął jako komisarz sądowy w Pyzdrach. W latach 1809–1816 wymieniany jest jako patron (mecenas) Trybunału Cywilnego Departamentu Poznańskiego, zaś w 1816 jako patron trybunału miasta Kórnika. Następnie wyjechał do Warszawy, gdzie został mecenasem Sądu Najwyższej Instancji. W 1824 r. był obrońcą Józefa Koszutskiego, oskarżonego o przynależność do spisku skupionego wokół Wolnomularstwa Narodowego, założonego przez Waleriana Łukasińskiego. Szymon Askenazy w swojej biografii Łukasińskiego podaje, że Ogrodowicz wygłosił dość suchą i bladą wygłosił mowę. Między 1826 a 1828 rokiem powrócił do Poznania, gdzie został radcą sprawiedliwości. W tym czasie był jednym z inicjatorów budowy Kościoła św. Wawrzyńca z Zaniemyślu (1840-1842).