Irina Aleksiejewna Iłowajska-Alberti (ros. Ири́на Алексе́евна Илова́йская-Альбе́рти), (ur. 5 grudnia 1924 w Belgradzie, w Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, zm. 4 kwietnia 2000 w Königstein im Taunus, w Niemczech) – dziennikarka, tłumaczka, działaczka antykomunistyczna, w latach 1980–2000 redaktorka naczelna ukazującego się w Paryżu rosyjskiego tygodnika „Russkaja Mysl”.
Życiorys Jej przyszli rodzice pochodzili z Rosji, z której wyemigrowali – osobno, jeszcze się nie znając, podczas rewolucji październikowej. Oboje – ojciec z Moskwy, a matka z Kijowa – trafili do tureckiego Konstantynopola. Tam się poznali i pobrali ok. 1921 r., a zaraz potem przeprowadzili do Belgradu, stolicy ówczesnego Królestwa Serbów, Chorwatów Słoweńców. W Belgradzie w grudniu 1924 r. urodziła się Irina Iłowajska. Lata 1930–1936 spędziła z dziadkami ze strony matki w Dubrowniku, gdzie rodzina wybudowała dom za środki ze sprzedaży posiadłości rodzinnych na Litwie. Od 1936 uczyła się w I Rosyjsko-Serbskim Gimnazjum w Belgradzie, gdzie po kilku latach nauki uzyskała świadectwo dojrzałości. W okresie nauki poznała m.in. przyszłego wybitnego teologa rosyjskiego Gieorgija Fłorowskiego. W Belgradzie pobierała też nauki języka włoskiego w tamtejszym Instytucie Kultury Włoskiej, gdzie poznała przyszłego męża, dyplomatę Edgardo Giorgi-Alberti (1903–1975).