Przyjaźniła się także z wieloma myślicielami religijnymi i intelektualistami tamtego okresu, nie tylko pochodzącymi z emigracji rosyjskiej, m.in. z Andriejem Sacharowem i Janem Pawłem II. W latach 80. wspierała Polaków na emigracji w Paryżu, obecna była także na łamach polskich pism podziemnych, m.in. w krakowskim kwartalniku Arka w rozmowie z Henrykiem Cywińskim (pseudonim Grzegorza Przebindy), gdzie mówiła: „Chcę teraz powiedzieć parę szczególnych słów o papieżu Janie Pawle II. Jak wiemy, rok 1988 był rokiem jubileuszowym dla chrześcijaństwa w Rosji. Jako Rosjanka z pochodzenia, jako człowiek kultury rosyjskiej, pragnę teraz wyrazić głęboką wdzięczność Janowi Pawłowi II za wszystko to, co uczynił, by zwrócić uwagę chrześcijan Zachodu na losy braci w Związku Sowieckim, aby uczynić z tego jubileuszu wydarzenie na miarę światową, aby ta rocznica dała początek nowej, drugiej ewangelizacji Rosji. I za jego papieską rękę, wyciągniętą do pojednania, przebaczenia, w imię jedności – niechby nawet w czasie przyszłym, ale również dzisiaj – w sercach wielu”Rozmowa z Iriną Iłowajską-Alberti, redaktorem naczelnym tygodnika „Russkaja Mysl”, „Arka”, 1989, nr 25, s. 71..