Raffaele Ciferri (ur. 30 maja 1897 w Fermo, zm. 12 lutego 1964 w Pawii) – włoski fitopatolog i mykolog.

Raffaele spędził dzieciństwo i część młodości w Petriolo w prowincji Macerata, gdzie jego rodzina miała wiele posiadłości. Walczył na frontach I wojny światowej. W 1919 roku ukończył nauki rolnicze na Uniwersytecie Bolońskim. W latach 1921–1922 prowadził wiele badań w dziedzinie fitopatologii dla Szkoły Uprawy Winorośli i Enologii w Albie. Następnie skupił się na badaniach naukowych w Wyższym Instytucie Leśnictwa we Florencji, później pracował jako asystent w Instytucie Botanicznym w Pawii. W 1925 r. rozpoczął karierę naukową w Ameryce Środkowej, gdzie założył służby techniczno-rolnicze na Dominikanie i był ich kierownikiem. Założył agronomiczną stację roboczą Haina (później Moca). W tym samym czasie rozpoczął kolekcjonowanie materiałów o znaczeniu przyrodniczym i mykologicznym. Działalność badawcza Ciferriego objęła również tropikalne obszary Ameryki Południowej i Antyle. W 1932 r. rozpoczął współpracę z Dominican Agricultural Company w Santiago De Los Cabarellos. Tam założył eksperymentalną stację roboczą do badania manioku.